تمام ذرات هستى را در برگرفته - بدان جهت است كه شما انسان‌ها به لقاى خداى خويش باور كنيد ، و نور يقين در جلوه گاه دلتان بتابد . امام سجاد عليه السلام در يكى از مناجات‌هايش با خداوند خويش چنين عرض مىكند : فَاجْعَلْنَا مِنَ الَّذِينَ . . . قَدْ كُشِفَ الْغِطَاءُ عَنْ أَبْصَارِهِمْ وَ انْجَلَتْ ظُلْمَةُ الرَّيْبِ عَنْ عَقَائِدِهِمْ وَ ضَمَائِرِهِمْ . . . وَ تَيَقَّنَتْ بِالْفَوْزِ وَ الْفَلَاحِ أَرْوَاحُهُمْ ؛ خداى من ، ما را از آن گروه گردان كه پرده همه حواجب و حجاب همه پرده‌ها از مقابل چشم حق‌بينشان كنار رفته ، و از آسمان پاك قلبشان ظلمات و تاريكى هر شك و شبهه‌اى زايل گشته و روح و روانشان به صفت علم و يقين متصف شده است . آرى ، يقين به رستگارى و نجات و كاميابى و فلاح . راه ديگر براى تحصيل يقين خواننده گرامى ، يكى از راه‌هاى تحصيل يقين ، دعا و توسل به خود حضرت منان است كه از اين نعمت عظيم خويش بر قلوب بىبهره ماها مبذول دارد . خواستن و اصرار كردن و ادامه دادن سؤال را نتيجه و اثرى مسلم است در به هدف رسيدن انسان ، خاصه به وسيله دعاهاى وارده كه آشنا شدن به سخنان اهل بيت عليهم السلام و سخن گفتن به زبان آنان و عرض حاجت به ميان آنان ، خود مولد صفت يقين و تكامل بخش اين فضيلت است . و اين نكته را در اين مقام بايد تذكر دهيم ، گر چه چندان ارتباطى با مقام ندارد ؛ كه اصولًا رسيدن به هر مقام فضيلت و قربى ، و يافتن هر صفت كمال معنوى و انسانى - كه روح بشر را با مبدأ اعلى مرتبط مىكند - جز از راه توسل به دامن پر بركت اهل بيت عليهم السلام امكان پذير نيست . آرى ، آنان خود ، به ما تعليم فرموده‌اند : مَنْ أَرَادَ اللَّهَ بَدَأَ بِكُمْ ، وَ مَنْ وَحَّدَهُ قَبِلَ عَنْكُم ؛ كسى كه بخواهد با مبدأ قبض ازلى حق مربوط شود و از نعمت قرب آن ذات اقدس بهره‌مند گردد ، بىترديد بايد از شما اهل بيت شروع كند ؛ چه آن كه آن منتهى را جز اين مبدأ نباشد ، و كسى كه بخواهد به توحيد ذات و صفاتش نايل آيد ، توحيدش جز از راه اعتقاد به قداست شما مقبول نشود .